Kindertijd

Ik kreeg vandaag op school een presentatie over strips en de eerste tekenfilms. Ze lieten ook kleine filmpjes zien over de eerste tekenfilmpjes, hoe die eruit zagen enzo.
En toen ik naar zo'n kort filmpje zat te kijken, leek het net alsof ik weer als 'n vijfjarig kindje naar Disney tekenfilms op de bank zat te kijken, met 'n snoepje in d'r hand, lachend om de kleinste en stomste grapjes in die tekenfilm.
En terwijl ik daar aan dacht, moest ik ook meteen denken aan het zorgeloze leventje waar ik altijd aan denk als ik kleine kindjes zie of als ik aan dingen denk van vroeger. Het enige waar je je druk over maakt is of je vandaag wel naast je beste vriendje of vriendinnetje kan zitten op school, en welk spelletje je gaat spelen in de pauze en met wie je dat gaat doen.
Je hoeft er niet voor te zorgen dat er iets in orde komt want het wordt allemaal voor je geregeld, je hebt nooit last van een gebroken hart want je gaat altijd als vriendjes weer uit elkaar en je zit de volgende dag samen weer vrolijk in de zandbak te spelen. En je weet niet wat huilen om pijn is als je je rot voelt want de enige pijn die je kent is de pijn die je krijgt als je op je knie bent gevallen omdat je struikelde over je losse veter toen je tikkertje speelde.
Helaas zul je als klein kind nooit beseffen hoe leuk je leventje eigenlijk is. Dat gebeurt pas wanneer je opgroeit, nare dingen mee begint te maken, als je familie verliest door de dood, vrienden verliest omdat je uit elkaar bent gegroeid, en een gebroken hart hebt omdat die jongen een ander iemand leuker vond. Je snapt nu wat huilen om pijn is als je je rot voelt.
Maar ach, een klein kind zijn is ook niet alles. Je zal nooit de liefde van je leven ontmoeten als je een jaar of 5 bent, en je beste vriendin is alleen je beste vriendin omdat je altijd samen met d'r speelt en niet omdat je d'r zo goed kan vertrouwen, ze voor je klaar staat als je iemand nodig hebt en met haar kan janken van het lachen.
Dus ik vind het goed zoals het is, ookal blijf ik altijd van die momenten hebben dat ik wel weer eens een klein kind zou willen zijn met het zorgeloze leventje.
Maar niet langer dan een week.